Istota łyżwiarstwa figurowego
Sport ten w wielkim stopniu przypomina gimnastykę akrobatyczną, ale również i balet. Dlatego osoby go uprawiające powinny mieć zdolności taneczne, poczucie rytmu, dobrą giętkość ciała oraz koordynację ruchów. I wobec tego ćwiczą balet i gimnastykę. Zawody rozgrywane są indywidualnie, w parach bądź w zespołach (tzw. formacjach). Jest to dyscyplina olimpijska rozgrywana na zimowej olimpiadzie. Łyżwiastwem figurowy kieruje na świecie Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (International Skating Union, ISU), która została powołana w 1892 r. W Polsce zajmuję się tym Polski Związek Łyżwiarstwa Figurowego.
Konkurencje w łyżwiarstwie figurowym
W łyżwiarstwie figurowym są rozgrywane następujące konkurencje: jazda indywidualna kobiet i mężczyzn, pary sportowe, pary taneczne, łyżwiarstwo synchroniczne. W przypadku jazdy indywidualnej kobiety i mężczyźni wykonują indywidualnie dwa programy – krótki i dowolny. Ich długość i zawartość jest ściśle określona. . Zawodnicy muszą wykonać określoną liczbę i rodzaj skoków, piruetów, sekwencji kroków i spiral. W przypadku par sportowych duet damski-męski musi wykonać dwa układy tzw. program krótki i program dowolny. Jest to jedna z najtrudniejszych konkurencji, ponieważ zawodnicy muszą wykonać oprócz standardowych indywidualnych elementów, takich jak skoki, piruety, spiral, jeszcze inne elementy tj. podnoszenia, skoki wyrzucane, piruety parowe.
W przypadku par tanecznych pary mieszane wykonują trzy tańce: taniec obowiązkowy, taniec oryginalny, i taniec dowolny. W Polsce najbardziej znaną parą taneczną są: Sylwia Nowak i Sebastian Kolasiński. Na świecie tańczą m.in. Marina Anissina i Gwendal Peizerat, Albena Denkowa i Maksim Stawiski.
W przypadku łyżwiarstwa synchronicznego rywalizują ze sobą drużyny, składające się z od 12 do 20 osób-w formacjach novices i juniorskich,a w formacjach seniorskich od 16 do 20 (płeć nie ma znaczenia), które do wybranej wcześniej muzyki prezentują swoje programy (krótki i dowolny). Członkowie formacji juniorskich muszą mieć pomiędzy 12 a 18 lat.
Początki łyżwiarstwa figurowego
Pierwsze zawody w łyżwiarstwie figurowym były zorganizowane w 1871 r. we Wiedniu. W 1908 r. dyscyplina ta stała się sportem olimpijskim. Ciekawostką jest, że została ona rozegrana na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Londynie. Rozdano wówczas medale w konkurencjach indywidualnych i sportowych i par sportowych. Po raz drugi łyżwiarstwo figurowe pojawiło się w 1920 r. na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Antwerpii. Cztery lata później sport ten pojawił się na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Chamonix. Jeszcze dłuższą tradycję mają mistrzostwa świata i mistrzostwa Europy w tej dyscyplinie. Mistrzostwa świata organizowane są: dla mężczyzn – od 1896, dla kobiet – od 1906, dla par sportowych-od 1908, a dla par tanecznych-od 1951. Natomiast mistrzostwa Europy organizowane są: dla mężczyzn – od 1891, dla kobiet i dla par sportowych – od 1930, a dla par tanecznych – od 1954. Od sezonu 1998-1999 organizowany jest cykl imprez Grand Prix, podczas którego startują najlepsi zawodnicy. Cykl ten jest oddzielnie rozgrywany dla kategorii juniorów. Mistrzostwa Polski rozgrywane są od 1922, kiedy to przyznano tytuły mistrzowskie w jeździe
